Mejuffrouw van Hattum en de Crowd

Mejuffrouw van Hattum houdt erg van de crowd. Helaas heeft haar archiefdienst net de boot gemist bij het Vele Handen project over de militieregisters. Hopelijk kunnen we op een ander moment nog aansluiten. Het is een ideale manier om bronnen door vrijwilligers in hun eigen tijd en op hun eigen plaats te laten ontsluiten.

Een leuk voorbeeld van Crowdsourcing is het project van Els Kloek. Zij wil een boek uitbrengen met verhalen over 1001 vrouwen uit de geschiedenis. Dit is zeg maar de papieren versie van Digitaal Vrouwenlexicon. Om geld bij elkaar te brengen, laat ze de vrouwen adopteren. Je naam wordt dan vermeld als peter of meter en afhankelijk van het bedrag dat je er tegen aan gooit, krijg je ook het boek en een uitnodiging voor de boekpresentatie. Jammer genoeg staat mejuffouw van Hattum er niet tussen. Maar voor wie er nog een kerstbonus heeft te verwachten: Anna van Hensbeek en Antje Nagel  uit Gouda zijn bijvoorbeeld nog niet geadopteerd!

Mejuffrouw van Hattum heeft het plan om voor 1914 een project op te zetten over de Belgische Vluchtelingen in Gouda. Interessant om in ieder geval crowdsourcing in te gaan zetten. Er is namelijk een register van alle personen in het Vluchtoord Gouda, dat erom roept gedigitaliseerd en ontsloten te worden. Het zou dan ook kunnen aansluiten bij het project Europeana 1914 - 1918. Mrs. Woodrington heeft zich al als vrijwilliger gemeld. Wie volgt?

Mejuffrouw van Hattum hangt Google

Over dit onderwerp kan mejuffrouw van Hattum redelijk kort zijn. Ze zit er of nog niet goed genoeg in, of ze heeft er teveel bezwaren tegen. Om met Google+ te beginnen, als mejuffrouw van Hattum even niet oplet, staat alles standaard op openbaar en ligt haar hele hebben en houden op straat! Dat was eigenlijk ook al haar idee bij Facebook, vandaar dat ze ook daar nog niet uitgebreid op te vinden is. Maar goed, mejuffrouw van Hattum weet ook dat ze zich misschien nog iets meer moet verdiepen in het onderwerp, maar dan liefst met wat uitleg.

Wat ons gelijk brengt op de hiermee samenhangende Google Hangout. Lichtelijk in de war en onvoorbereid had ze zich hiervoor aangemeld. Op de dag zelf heeft iemand misschien nog het wanhopige "Hallo" opgemerkt dat ze uitbracht. Daarna kwam ze erachter dat ze een webcam en microfoon nodig had om mee te kunnen hangen! En ja, de typemachines op het archief zijn daarmee nog niet uitgerust. Voor de volgende Hangout zoekt mejuffrouw van Hattum daarom nog onderdak, anders wordt het weer zo'n treurige bedoening... (o, en dat geldt ook voor Instagram, want mejuffrouw van Hattum houdt erg van foto's, maar heeft nog niet zo'n slimme telefoon).

Mejuffrouw van Hattum cureert content

Content curatie, mejuffrouw van Hattum doet eigenlijk al haar hele arbeidzame leven niets anders. Immers, zodra een argeloze bezoeker de drempel van de studiezaal durft over te komen, wordt zijn kennis, kunne en vraag al ingeschat. Zo is erde typische bouwvergunningklant en de beginnende genealoog. Voor beiden wordt verhaal en aanbod van bronnen aangepast. Maar dat is natuurlijk alleen op basis van een vraag. Content curatie gaat om aanbod geselecteerd voor een doelgroep. Zit die doelgroep daar dan ook echt op te wachten? Doet het ook niet een beetje betuttelend aan? "Wij weten wat u moet weten." Eerst maar eens even kijken dan...

Wat vindt mejuffrouw van Hattum van de aangeboden mogelijkheden?

Scoop.it ziet er overzichtelijk uit en het voorbeeld wat Digitien heeft gemaakt geeft, vindt mejuffrouw van Hattum erg leuk. Het is een goede methode om aandacht te geven aan een onderwerp. Bovendien is het veel aantrekkelijker dan in een nieuwsbericht alleen maar externe links aan te brenegen om ook de gewenste informatie over te brengen. Is het misschien ook een alternatief voor de digitale nieuwsbrief die mejuffrouw van Hattum  al zo lang op haar verlangenlijstje heeft staan? Wordt dus zeker vervolgd...

Paper.li selecteert automatisch op basis van Twitter, Facebook of Google+ en de onderwerpen en personen die worden gevolgd. Mejuffrouw van Hattum weet niet of ze daar nu gelukkig van wordt. Het is vast hetzelfde principe als de selectie van Google-ads die dagelijks om de oren van mejuffrouw vliegen, maar veel nut ziet ze daar niet in. Immers, google-ads ontstaan op basis van je zoekacties op Google en daarom zit mejuffrouw van Hattum nog steeds met advertenties van huisjes in Italie, terwijl ze toch echt al 2 maanden weer terug is (en eigenlijk toe aan een nieuw verlof). Een keer een verkeerde link aan klikken en ze zit nu al drie weken met enorme onderbroeken op het scherm. Als mejuffrouw van Hattum daarbij kijkt  naar bijvoorbeeld de paper.li van de bibliotheek Enschede, kan ze zich ook niet echt voorstellen dat klanten daar op zitten te wachten.

Van Storify wordt mejuffrouw van Hattum wel enthousiast. Hoe kan het ook anders als overtuigd archiefambtenaar! Zo noemde zij in het vorige bericht de Twitteractie #heritagebeasts, maar daar is nu dus al bijna niets meer van terug te vinden. Storify zal mejuffrouw van Hattum daarom zeker gaan gebruiken in de toekomst (al heeft ze dan wel weer even vragen bij de duurzaamheid van het opslaan door Storify. Wie zit erachter Storify en hoe garanderen zij de continuiteit?).

Mejuffrouw van Hattum verdiept zich in Twitter

Met het schaamrood op haar kaken en met de belofte aan haar coach nog indringend in haar eigen oren, heeft mejuffrouw van Hattum vandaag een inhaalsessie ingepland. Want o foei, wat loopt ze achter met de verdiepdingen! Gauw aan de slag, dus...

Met Twitter heeft mejuffrouw van Hattum sinds de cursus 23 dingen heel wat ervaring opgedaan. Niet zo zeer onder een persoonlijk account (er hangt er wel een rond, wie hem vindt, volg en je wint een chocoladeletter!), maar wel voor haar werk. Het archief is langzaamaan begonnen met Twitteren en mejuffrouw van Hattum probeert nu kwalitatieve en informatieve Tweets te plaatsen. Zo gaan de nieuwsberichten en nieuwe weblogs al automatisch als Tweet de deur uit en doet het archief mee aan #fotovrijdag. Dit is een initiatief van erfgoedinstellingen om elke vrijdag een leuke foto te plaatsen. Die foto kan iets over de vrijdag zeggen of over een datum in het verleden, kortom als het maar een leuke foto is. Op 4 oktober vond een dergelijk internationaal initiatief plaats onder #heritagebeasts (en alvast voor in de agenda: 14 februari 2013 #heritagelove).

Voor wat betreft het plannen van Tweets was mejuffrouw van Hattum reeds gevallen voor Hootsuite. Een uitgebreid vergelijkend warenonderzoek tussen dit programma met het steeds maar weer in slaap vallende uiltje en Tweetdeck, viel al heel snel in het voordeel van Hootsuite uit. Wat is het fijn dat mejuffrouw van Hattum niet perse op vrijdag achter de computer hoeft te kruipen, maar gewoon al donderdag iets kan klaarzetten. Meneer de Uil (is er een verband?) publiceert het netjes op het gewenste tijdstip.

Mejuffrouw van Hattum is daarnaast van plan om gestructureerde de Twitter-activiteiten van het archief aan te pakken. Ten eerste gaat ze eens goed kijken naar de volgers en de personen die ze zelf al volgt. Omdat het @GroeneHartArch - account in eerste instantie door een collega is aangemaakt met een paar persoonlijke voorkeuren, is de logica voor mejuffrouw van Hattum niet altijd even duidelijk. Doel is dan ook om een doelgroepen vast te stellen en hen te gaan volgen.

Het tweede ideaal van mejuffrouw van Hattum is om meer collega's te gaan betrekken. Niet zozeer om de werklast te verdelen, maar om ook wat persoonlijkere geluiden te laten horen uit het archief. En dan bedoelt ze natuurlijk niet, dat een collega zomaar gaat twitteren over zijn hobby vliegvissen onder het account van het archief! Maar een Twitter-account met alleen de zakelijke mededelingen over de openingstijden (of nog erger, de lading reclameboodschappen van een zzp-er die zich probeert te verkopen en dagelijks hetzelfde berichtje stuurt) vindt mejuffrouw van Hattum niet interessant gennoeg. Collega's kunnen bijvoorbeeld wel twitteren over een leuke vondst in het archief, zodat het account van het archief meer verdieping krijgt. (en een extra actiepunt voor mejuffrouw van Hattum dit jaar: opstellen van een Twitter-protocol!).

Mejuffrouw van Hattum's doelen voor de verdiepdingen

Wat zijn de doelen die mejuffrouw van Hattum zich gesteld heeft te halen aan het eind van de cursus?

Welnu, allereerst wil mejuffrouw van Hattum graag wat bedrevener worden in het toepassen van een aantal 2.0 toepassingen. Ik denk daarbij vooral aan het gebruik van Twitter, Facebook en eventueel Pinterest voor haar archiefwerkzaamheden.

Daarbij speelt dat mejuffrouw van Hattum al bezig is met een plan over het gebruik van sociale media op haar werk. Ik ben nu vooral op zoek naar informatie over de verhouding tussen de energie die erin gestoken wordt / moet worden en het (voor haar baas noodzakelijke zichtbare) resultaat. Een doordacht plan is dus de tweede doelstelling.

Mejuffrouw van Hattum is back in town!

Het duurt even, maar mejuffrouw van Hattum is terug! Na een retraite van een kleine vier jaar, gooit ze zich nu weer op het vervolg van 23 dingen, de 11 verdiepdingen. Geheel niet verlegen, drong ze zich gelijk op bij haar bibliotheekcollega's toen ze hoorde van een vervolg op de cursus van toen. En dankzij de genade van Meruwil en Boskoopse en met de hulp van Digitien is mejuffrouw van Hattum nu hard haar best aan het doen om de rest bij te houden.

Want dat viel nog niet mee, om de hele boel weer op te starten. Het blog van mejuffrouw van Hattum prijkt al die jaren zieltogend op het Wijde Wereldnet, maar hoe kwam ik daar ook al weer op? Wachtwoord, inlognaam, hoe kwam ik daar nu weer achter? Zelfs de bijbehorende gmail, kon de licht geriatrische mejuffrouw van Hattum zich niet meer herinneren. Is het ook geen ellende dat je voor al die (sociale media) toepassingen zoveel inlognamen, gebruikersnamen, e-mailadressen en wachtwoorden nodig hebt! Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat die wachtwoorden ook nog eens heel sterk moeten zijn met cijfers, hoofdletters, rare tekens en niet logische woorden, en dan in sommige gevallen ook nog eens elk half jaar verplicht moeten veranderen. Je mag ze ook niet opschrijven, hoewel ik dat nu wel stiekem doe, want door de bomen zie ik echt de wachtwoorden niet meer. Gelukkig kon Google me nog wel vertellen welke gmail-adressen allemaal aan mijn account waren bevestigd, dus na veel uitproberen, ben ik weer hier beland.

Gelijk maar even het behangetje veranderd, ook mejuffrouw van Hattum gaat af en toe graag met de tijd mee.

Waar ga ik me de komende tijd in verdiepen? 11 verdiepdingen dus. Een herhaling en verdieping van de web 2.0 toepassingen die vier jaar geleden aan de orde kwamen. Mejuffrouw van Hattum heeft er zin in! Intussen is zij geen groentje meer op het gebied van sociale media, twittert zij er bijvoorbeeld lustig op los (leuke actie vorige week met #heritagebeasts!), maar helemaal vaardig wil ze zichzelf nog niet noemen. Dus kom maar op met de verdieping!